Soms verandert er iets in je stemming en merk je dat je dingen anders ervaart dan gisteren. De radio die ineens te veel is, het gesprek dat je normaal fijn vindt maar nu niet. Het zegt niets over zwakte, het zegt iets over menselijkheid. Acceptatie begint bij erkennen dat je mag bewegen, dat je voorkeuren mogen verschuiven, dat jij mag veranderen. In die ruimte ontstaat mildheid, richting jezelf en richting God.
De blauwe leugen We leerden het al jong. Pas op met vulpennen, want de inkt maakt vlekken en die krijg je er niet meer uit. In mijn hoofd werd dat iets groters. Iets definitiefs. Wat je schrijft, blijft. Totdat één simpel moment dat beeld doorbrak. Een druppel water, en ineens zag ik het gebeuren. De lijnen vervaagden. De kleur liep uit. Wat vast leek, bleek vloeibaar. Misschien is dat wel waarom het schuurt. Niet alleen omdat inkt niet blijft, maar omdat wij verlangen naar iets dat wél blijft. Woorden die niet vervormen. Betekenis die niet wegspoelt. En precies daar begint de echte vraag. Kies ik voor wat mooi lijkt, of voor wat werkelijk draagt?
Midden in de nacht schrok ik wakker. In een flits stond ik niet meer in mijn eigen huis, maar keek ik de gang van mijn broer in – recht de babykamer van mijn nichtje. Erboven hing een duistere gedaante, pulserend van haat. Ik voelde het kwaad: het had het op haar gemunt. Met autoriteit in Christus gebood ik het los te laten. Het moest weg. En het ging. De volgende ochtend bleek die nacht hels voor het gezin: eindeloos huilen, onverklaarbare angst. Precies op het moment dat ik ingreep, werd het rustig. Maar wat als niemand je gelooft? Wat als de mensen die je het meest moeten beschermen, jou uitlachen en zeggen: “Je liegt”? Dat is het hart van mijn nieuwe thriller Je Liegt!: veertienjarige Hannah ziet de duisternis boven het bedje van haar vierjarige zusje. Haar ouders zien alleen waanideeën. En terwijl de schaduw dichterbij komt, wordt de grootste leugen niet gesproken door het kwaad… maar door degenen die zouden moeten waken. Wil je meer weten over de echte gebeurtenis die dit boek inspireerde? Lees verder.
Tijdens onze reis in Lissabon liet God ons op een bijzondere manier zien hoe Hij het onmogelijke kan regisseren. Twee onverwachte ontmoetingen met dezelfde chauffeur – tegen alle kansen in – werden een diepgaande bemoediging en bevestiging van Zijn leiding. In dit getuigenis delen we hoe God aanwezig is in de kleine én grote momenten, en hoe Hij precies op het juiste moment mensen en omstandigheden samenbrengt.
Wie of wat staat er bij jou op nummer één? Het is goed om terug te gaan naar de basis. Kijk naar waar je kracht vandaan komt en investeer daar…
Op het moment van het schrijven van deze post ben ik al een tijd bezig met een nieuw boek. Ik wil in deze post dat verhaal graag introduceren. Het is…
“En daarom is de wetenschap het enige ware geloof.” Na het typen van deze woorden, die zijn betoog over empirisch onderzoek afsluiten, kijkt Herman op de klok in de taakbalk…