We denken vaak dat we duidelijk zijn, maar verstaan we elkaar echt? In gesprekken vullen we woorden in vanuit ons eigen referentiekader, met alle risico op miscommunicatie van dien. Soms zit de verwarring niet in wat er gezegd wordt, maar in wat er bedoeld en gevoeld wordt. Tijd om opnieuw te leren luisteren én checken of we nog op dezelfde lijn zitten.
Soms voelt het alsof gesprekstechnieken niets meer zijn dan trucjes, alsof je iets toepast in plaats van dat je er echt bent voor de ander. Toch ontdekte ik dat juist daarin een diepere waarheid schuilt. Wanneer je leert luisteren, doorvragen en echt aandacht geven, groeit het van techniek naar iets natuurlijks. Niet nep, maar oprecht. Niet vanuit moeten, maar vanuit een houding van echtheid en verbinding.
Inmiddels ben ik al even bezig met de opleiding Toegepaste Psychologie, de HBO variant van de universitaire studie Psychologie. Ik durf te zeggen dat ik al best wel wat geleerd…