De meeste mensen deugen. Denk ik?

De titel De meeste mensen deugen van Rutger Bregman is me altijd bijgebleven. Misschien omdat ik hoop dat het waar is. Tegelijk zie ik hoe gemakkelijk woorden en daden uit elkaar kunnen lopen, niet alleen bij anderen, maar ook bij mezelf. Verborgen agenda's zijn vaak minder verborgen dan we denken. Soms zijn we ons er simpelweg niet van bewust. Echte integriteit begint daarom niet bij het aanwijzen van de fouten van een ander, maar bij de moed om eerlijk naar onze eigen motieven te kijken. Wat drijft ons werkelijk, en durven we dat onder ogen te zien?

Continue ReadingDe meeste mensen deugen. Denk ik?

We bouwen niet vanaf nul

We leven in een wereld die we zelf hebben gebouwd. Een wereld van snelheid, meldingen en eindeloze prikkels. Jarenlang leek dat de richting waarin alles zich ontwikkelde. Sneller was beter, korter was effectiever, meer indrukken betekende meer succes. Maar wat als juist die generatie die hiermee is opgegroeid begint te ontdekken dat er iets ontbreekt? Misschien is niet alles wat we hebben opgebouwd verkeerd. Misschien is het tijd om kritisch te kijken naar wat waardevol is, wat verbetering vraagt en hoe we kunnen voortbouwen op het goede dat eerdere generaties ons hebben nagelaten. Want echte vooruitgang begint niet met afbreken, maar met wijs bouwen.

Continue ReadingWe bouwen niet vanaf nul

Onvoldoende sociaal is iets anders dan asociaal

Op de camping merkte ik hoe snel een klein sociaal moment kan blijven hangen. Een half zwaaitje, een ongemakkelijke seconde, en mijn gedachten gingen al in rondjes. Niet omdat het echt misging, maar omdat ik bang was vreemd over te komen. Juist daar ontdekte ik het verschil tussen asociaal zijn en gewoon onvoldoende sociaal. Het gaat niet om perfect reageren, maar om de intentie erachter en de bereidheid om te groeien. Misschien is mildheid wel de beste oefening die we hebben.

Continue ReadingOnvoldoende sociaal is iets anders dan asociaal

Spreken we eigenlijk wel dezelfde taal… of denken we dat alleen?

We denken vaak dat we duidelijk zijn, maar verstaan we elkaar echt? In gesprekken vullen we woorden in vanuit ons eigen referentiekader, met alle risico op miscommunicatie van dien. Soms zit de verwarring niet in wat er gezegd wordt, maar in wat er bedoeld en gevoeld wordt. Tijd om opnieuw te leren luisteren én checken of we nog op dezelfde lijn zitten.

Continue ReadingSpreken we eigenlijk wel dezelfde taal… of denken we dat alleen?

Doelen stellen, maar dan zonder dat het een last wordt

Doelen stellen kan voelen als druk, alsof je jezelf vastzet. Maar wat als doelen juist vrijheid geven? In deze blog deel ik mijn eigen worsteling met doelen, en hoe ik ontdekte dat ze geen last hoeven te zijn, maar richting geven aan een leven dat klopt.

Continue ReadingDoelen stellen, maar dan zonder dat het een last wordt
Read more about the article Niet elke post is goud
Niet alles wat achterblijft is verloren. Soms vertelt juist het stille de meeste verhalen.

Niet elke post is goud

Niet alles wat je maakt hoeft groots te zijn om waarde te hebben. In een wereld waarin succes vaak wordt gemeten in cijfers, sta ik stil bij de vraag wat we wél kunnen beïnvloeden — en waarom één lezer soms meer betekent dan honderd.

Continue ReadingNiet elke post is goud
Read more about the article AI (LLM) is al even emotieloos als onze werkcultuur, en dat is onze eigen schuld.
Wat als de leegte in de technologie slechts een spiegel is van onze eigen werkcultuur?

AI (LLM) is al even emotieloos als onze werkcultuur, en dat is onze eigen schuld.

De teksten van AI voelen vaak zielloos aan. Maar wat als we niet naar de technologie moeten kijken, maar in de spiegel? Een persoonlijke reflectie op hoe onze professionele communicatie de machines vormt die we bouwen, en wat dat zegt over onszelf.

Continue ReadingAI (LLM) is al even emotieloos als onze werkcultuur, en dat is onze eigen schuld.