Sta eens stil bij deze vraag: waarom besteden we zoveel van onze kostbare energie aan mensen die we niet eens kennen, en situaties die morgen alweer vergeten zijn?
Neem Frank. Hij stak over op het fietspad, bijna aan de overkant, toen een fietser bewust een omweg nam – niet om hem te ontwijken, maar om rakelings langs hem heen te scheuren. Scheldwoord erbij. Energie eruit. Bij de fietser vanwege zijn frustratie, bij Frank vanwege de confrontatie.
Soms ben ik jaloers op mensen die blijkbaar energie over hebben om zich druk te maken over futiliteiten. Over een karretje dat scheef staat in de supermarkt. Of een buurman die z’n container een uur te vroeg buiten zet. Ik kijk ernaar, verbaas me, en voel tegelijkertijd: ik kán dat niet meer. Mijn energie is daar echt te kostbaar voor.
Je aandacht is je brandstof
Onze hersenen draaien op een beperkte hoeveelheid aandacht. Zie het als een emmer: alles wat je aandacht vraagt, vult die emmer een beetje. En dat klinkt onschuldig – tot je bedenkt dat frustratie, irritatie en onbenullige boosheid liters tegelijk gieten. Wat blijft er dan nog over voor de dingen die er wél toe doen?
Dat heet cognitieve belasting: elke keer dat je je druk maakt om een aso-fietser, verklein je je mentale bandbreedte. Het gevolg? Minder focus. Minder creativiteit. Minder geduld voor de mensen waar je juist meer om geeft.
Ons brein is gek op drama
En er zit ook iets biologisch achter. Onze hersenen hebben een negativity bias – een natuurlijke neiging om negatieve ervaringen zwaarder te wegen dan positieve. Daarom onthoud je die scheldpartij op het fietspad nog wél, maar die glimlach van de buurvrouw allang niet meer. Maar als je dat weet, kun je ook kiezen. Kiezen om niet mee te gaan in dat script.
Waar wil je wél je energie aan geven?
Een waardengedreven leven betekent voor mij: mijn energie richten op het helpen van mensen om hun bestemming te vinden en met bevlogenheid te leven. Nieuwe dingen creëren (kijk mijn website), uitdagingen aangaan, blijven leren – altijd gericht op groei en positieve impact.
Maar daar moet ik mezelf regelmatig aan herinneren. Want als ik binnen een uur na het opstaan al leegloop op alles wat ik tegenkom, lukt dat niet.
Dus: leef waardengedreven. Vraag jezelf af: wat zijn de dingen waar ik vandaag wél voor wil kiezen? Wat geeft mij richting, voldoening, zingeving? Hoe vul ik mijn dag met wat écht telt?
Wat je kunt doen
- Check je energielekken. Waar verspil je dagelijks aandacht aan?
- Onderbreek je eigen drama. Vraag je af: is dit het waard?
- Richt je opnieuw. Kies bewust voor wat je wél wil voeden: rust, relaties, creativiteit, geloof, groei.
Tot slot
Iedereen heeft z’n Frank-moment. Maar hoe je ermee omgaat, dat zegt iets over jou. Niet over de ander. Dus de volgende keer dat je je opwinding voelt opkomen, stel jezelf deze vraag: als ik hier energie voor heb… wat zou ik dan nog meer kunnen doen met die kracht?
