Even een heel ander soort blogpost, laten we het een zomers adem-momentje noemen. Tegelijk heeft het natuurlijk ook alles te maken met coaching en groeien in wie je bent. Deze post gaat over mijn pennen, specifieker mijn vulpennen.
Voorliefde voor pennen
Het is niet iets nieuws, zolang ik me kan herinneren, heb ik een fascinatie gehad voor pennen. Het eerste moment was op de basisschool: het moment van de vulpen! Dat is me (blijkbaar) altijd bijgebleven, want ik weet nog steeds hoe hij eruit zag en dat het goed voelde om die in handen te krijgen en te gebruiken.
Persoonlijk denk ik dat het de fascinatie is voor iets creëren, iets maken. Het lege vel transformeren in iets van (meer) waarde. Dat gevoel ben ik niet kwijtgeraakt en eigenlijk is het alleen maar meer en dieper geworden. Inmiddels durf ik het zelfs te koppelen aan Bijbelse inzichten, maar dat is iets voor een andere blogpost.
Mijn eerste Sheaffer
Tijdens mijn eerste baan studeerde ik nog parttime aan Avans Hogeschool in Breda. Op een zeker moment liep ik een schrijfgereiwinkel binnen en zag ik een mooie Sheaffer pen in de aanbieding. Bruin, met zilveren elementen en ik meen me te herinneren dat hij een zwarte grip had. Ik vond hem mooi en legde een hoeveelheid geld neer wat ik nooit eerder voor een pen had gedaan. Jaren heb ik met die pen geschreven.
Het liefst had ik nu een foto geplaatst van deze pen, maar dat kan niet want ik heb hem niet meer! Ik heb lang gezocht, veel over nagedacht, en ben tot de conclusie gekomen dat ik niet weet waar hij is. Tijdens het opruimen voordat we naar Brazilië vertrokken, is hij vermoedelijk als ‘niet de moeite waard’ beschouwd.
Een nieuwe verzameling
Inmiddels merk ik dat ik best al wel weer een verzameling heb aangelegd.
Hier zit niets tussen wat van de prijs van mijn Sheaffer, maar wel verdraaid fijne pennen! Sommige wat minder dan andere, uiteraard.
De bovenste Faber-Castell is mijn ‘main driver’; daar schrijf ik het meeste mee.
De volgende Faber-Castell gebruik ik eigenlijk niet. Het liefst schrijf ik namelijk met een EF nib, dunne lijn, kleine letters.
Nummer 3, zwart, naamloos en (volgens mij) van de Hema 😁 uit de gratie gevallen omdat de lijnen weleens onderbroken werden door te weinig flow in de inkt. Wat absoluut mijn fout kan zijn, omdat ik de pen verkeerd vasthield of wat dan ook. Overigens weet ik dat je de nib naar je eigen wens kan (/moet) instellen.
Dan mijn Mondriaan! Van mijn vader gekregen en dus direct veel meer waard dan de anderen. Het leuke aan deze pen is dat de nib een F ITALIC is, erg leuk om mee te schrijven.
De onderste is wederom een naamloze, maar wel veel gebruikt. Ik vind hem classy en hij schrijft goed. Nib is van Wing Sun en is een EF.
Opruimen
Een paar dagen geleden was ik bezig met het organiseren en opruimen van mijn pennen (lees: bewonderen), en toen dacht ik dat het een goed idee was om mijn inktgebruik te verbeteren. Allereerst: de juiste cartridge bij de juiste pen is soms best een uitdaging.
Ik vond het een goed idee van mezelf om te gaan werken met een kleurcodering.
En omdat het economischer is en vrijheid geeft voor kleur en inkt verwacht ik uiteindelijk over te gaan op potjes inkt voor al mijn pennen.
Echt even anders
Zo is deze blogpost opeens echt heel wat anders. Misschien helemaal niet heel passend bij de rest van mijn blog. Mogelijk ook niet bij jou als lezer, maar ik heb er plezier in gehad om het te ‘schrijven’.
