Communicatie lijkt zo eenvoudig, maar in de praktijk blijkt het vaak een stuk complexer. Woorden komen nooit één op één aan, ze worden gefilterd door aandacht, aannames en het kader van de ander. In deze blog ontdek je waarom boodschappen zo vaak anders landen dan bedoeld, wat er wetenschappelijk achter zit en hoe jij jouw communicatie direct kunt verdiepen. Het begint bij bewustwording, en eindigt bij eigenaarschap.
De blauwe leugen We leerden het al jong. Pas op met vulpennen, want de inkt maakt vlekken en die krijg je er niet meer uit. In mijn hoofd werd dat iets groters. Iets definitiefs. Wat je schrijft, blijft. Totdat één simpel moment dat beeld doorbrak. Een druppel water, en ineens zag ik het gebeuren. De lijnen vervaagden. De kleur liep uit. Wat vast leek, bleek vloeibaar. Misschien is dat wel waarom het schuurt. Niet alleen omdat inkt niet blijft, maar omdat wij verlangen naar iets dat wél blijft. Woorden die niet vervormen. Betekenis die niet wegspoelt. En precies daar begint de echte vraag. Kies ik voor wat mooi lijkt, of voor wat werkelijk draagt?
We denken vaak dat we duidelijk zijn, maar verstaan we elkaar echt? In gesprekken vullen we woorden in vanuit ons eigen referentiekader, met alle risico op miscommunicatie van dien. Soms zit de verwarring niet in wat er gezegd wordt, maar in wat er bedoeld en gevoeld wordt. Tijd om opnieuw te leren luisteren én checken of we nog op dezelfde lijn zitten.