Pennen en schrijfgerei
Even iets anders dan anders: een persoonlijke blog over pennen, herinneringen en creëren. Van mijn eerste vulpen op de basisschool tot een kleine verzameling die meer betekent dan je misschien zou denken.
Even iets anders dan anders: een persoonlijke blog over pennen, herinneringen en creëren. Van mijn eerste vulpen op de basisschool tot een kleine verzameling die meer betekent dan je misschien zou denken.
Eén achteloze opmerking kan meer losmaken dan we denken. Soms niet als een open wond, maar als een stille voorbereiding op verlies. In deze blog reflecteer ik op wat een kind kan meenemen zonder dat er woorden aan gegeven worden, en waarom gezonde rouw- en traumaverwerking begint bij durven stilstaan. Niet om te blijven hangen, maar om bewust te leven.
Rouw en trauma vragen meer dan snel doorgaan of alles zelf dragen. Wat als er al lang een werkend, menselijk en hoopvol model bestaat om met verlies om te gaan? Een model dat ruimte geeft aan pijn én richting aan herstel, persoonlijk en professioneel.
Verzuim is meer dan een ziekmelding of een percentage op papier. Het raakt aan betrokkenheid, herstel en de mens achter de medewerker. Over gezond verzuimen, duurzame re‑integratie en waarom preventie vaak begint bij gezien worden.
Tijdens een belangrijke vergadering hield ik mijn mond – professioneel, rationeel, neutraal. Toch kreeg ik hevige hoofdpijn en moest ik daarna in een donkere kamer liggen. Wat als emoties onderdrukken geen kracht is, maar een verborgen kost? In deze post ontdek je waarom emoties op de werkvloer geen bug zijn, maar een essentiële feature. En hoe je ze bewust kunt inzetten voor meer verbinding en betere resultaten.
Goed functioneren betekent niet automatisch dat iets je ook voedt. In deze blog verken je het verschil tussen energiegevers en energievreters, waarom dat verschil vaak pas laat zichtbaar wordt, en hoe eigenaarschap begint bij eerlijk kijken naar wat jou werkelijk energie kost en geeft.
Midden in de nacht schrok ik wakker. In een flits stond ik niet meer in mijn eigen huis, maar keek ik de gang van mijn broer in – recht de babykamer van mijn nichtje. Erboven hing een duistere gedaante, pulserend van haat. Ik voelde het kwaad: het had het op haar gemunt. Met autoriteit in Christus gebood ik het los te laten. Het moest weg. En het ging. De volgende ochtend bleek die nacht hels voor het gezin: eindeloos huilen, onverklaarbare angst. Precies op het moment dat ik ingreep, werd het rustig. Maar wat als niemand je gelooft? Wat als de mensen die je het meest moeten beschermen, jou uitlachen en zeggen: “Je liegt”? Dat is het hart van mijn nieuwe thriller Je Liegt!: veertienjarige Hannah ziet de duisternis boven het bedje van haar vierjarige zusje. Haar ouders zien alleen waanideeën. En terwijl de schaduw dichterbij komt, wordt de grootste leugen niet gesproken door het kwaad… maar door degenen die zouden moeten waken. Wil je meer weten over de echte gebeurtenis die dit boek inspireerde? Lees verder.
Tijdens onze reis in Lissabon liet God ons op een bijzondere manier zien hoe Hij het onmogelijke kan regisseren. Twee onverwachte ontmoetingen met dezelfde chauffeur – tegen alle kansen in – werden een diepgaande bemoediging en bevestiging van Zijn leiding. In dit getuigenis delen we hoe God aanwezig is in de kleine én grote momenten, en hoe Hij precies op het juiste moment mensen en omstandigheden samenbrengt.