Paniek ontstaat niet uit het niets, het is angst die naar buiten breekt. Maar achter die angst ligt vaak iets waardevols, iets dat je misschien liever niet onder ogen ziet. In deze blog neem ik je mee in mijn eigen verhaal, en ontdek je hoe door de angst heen kijken juist de weg kan openen naar waarheid, groei en vertrouwen. Misschien is het tijd dat jij jouw angst onder ogen ziet.
Veel mensen helpen graag, maar vinden het lastig om zelf hulp te ontvangen. In deze blog verken ik waarom autonomie en verbondenheid zo vaak botsen, wat de psychologie daarover zegt, en hoe dit raakt aan een diepere, geestelijke laag van vertrouwen, controle en afhankelijkheid. Een uitnodiging om eerlijk te kijken naar jezelf, en misschien een stap te zetten richting echte verbinding.
De blauwe leugen We leerden het al jong. Pas op met vulpennen, want de inkt maakt vlekken en die krijg je er niet meer uit. In mijn hoofd werd dat iets groters. Iets definitiefs. Wat je schrijft, blijft. Totdat één simpel moment dat beeld doorbrak. Een druppel water, en ineens zag ik het gebeuren. De lijnen vervaagden. De kleur liep uit. Wat vast leek, bleek vloeibaar. Misschien is dat wel waarom het schuurt. Niet alleen omdat inkt niet blijft, maar omdat wij verlangen naar iets dat wél blijft. Woorden die niet vervormen. Betekenis die niet wegspoelt. En precies daar begint de echte vraag. Kies ik voor wat mooi lijkt, of voor wat werkelijk draagt?
Tijdens onze reis in Lissabon liet God ons op een bijzondere manier zien hoe Hij het onmogelijke kan regisseren. Twee onverwachte ontmoetingen met dezelfde chauffeur – tegen alle kansen in – werden een diepgaande bemoediging en bevestiging van Zijn leiding. In dit getuigenis delen we hoe God aanwezig is in de kleine én grote momenten, en hoe Hij precies op het juiste moment mensen en omstandigheden samenbrengt.