Gebrek aan betrokkenheid lijkt vaak onschuldig, maar de impact is allesbehalve klein. Achter verzuim schuilen zelden alleen medische oorzaken, maar juist onzichtbare factoren zoals stress, miscommunicatie en het gevoel niet gezien te worden. Dit artikel laat zien hoe deze ‘zachte’ elementen leiden tot harde kosten en waarom echte aandacht binnen organisaties geen luxe is, maar noodzaak.
Na de euforie van het WK, waarin ‘wij’ ineens vanzelfsprekend voelt, stappen we weer terug de werkvloer op. Daar verandert datzelfde ‘wij’ vaak ongemerkt in een andere vraag: wat kost jij? In deze blog neem ik je mee in de spanning tussen mensen als ‘kostenpost’ en mensen als waardevolle bijdrage, en waarom echte betrokkenheid begint met oprechte aandacht voor de juiste persoon op de juiste plek.
Rouw en trauma vragen meer dan snel doorgaan of alles zelf dragen. Wat als er al lang een werkend, menselijk en hoopvol model bestaat om met verlies om te gaan? Een model dat ruimte geeft aan pijn én richting aan herstel, persoonlijk en professioneel.