Wanneer gesprekstechnieken geen trucjes meer zijn

Soms voelt het alsof gesprekstechnieken niets meer zijn dan trucjes, alsof je iets toepast in plaats van dat je er echt bent voor de ander. Toch ontdekte ik dat juist daarin een diepere waarheid schuilt. Wanneer je leert luisteren, doorvragen en echt aandacht geven, groeit het van techniek naar iets natuurlijks. Niet nep, maar oprecht. Niet vanuit moeten, maar vanuit een houding van echtheid en verbinding.

Continue ReadingWanneer gesprekstechnieken geen trucjes meer zijn

Bel mijn manager en vraag naar mijn zwakte

De verteller beschrijft een loopbaan die "typerend" begon: niet vanuit een eigen keuze, maar door advies van anderen belandde hij in de financiële administratie, terwijl de oorspronkelijke wens bij de politie lag. Deze mismatch leidde uiteindelijk tot uitval en een depressie die direct gerelateerd was aan de loopbaan. Meerdere pogingen om van richting te veranderen, waaronder een hernieuwde politesollicitatie en een jaar Bijbelschool, mislukten of waren financieel niet haalbaar. Gedwongen door het UWV, dat stuurde op bestaande ervaring en papieren, kwam de verteller toch weer in de financiële wereld terecht, wat resulteerde in dezelfde problematiek. Vanuit een intrinsieke interesse werd gestart met de HBO-studie Toegepaste Psychologie. Een onderbreking als zendeling in Brazilië liep anders dan gehoopt en leverde bij terugkomst geen stagevrijstelling op. Omdat een passende stageplek in de GGZ niet gevonden werd, werkt de verteller momenteel opnieuw in een financiële functie bij Stichting Profila Zorggroep, met als doel de studie alsnog af te ronden. Terugkijkend wordt de afgelegde weg vol obstakels en 'verkeerde keuzes' toch gezien als een waardevolle leerervaring. Het verhaal onderschrijft het belang van de juiste persoon op de juiste plaats; iemand die gemotiveerd en betrokken is, in plaats van slechts de 'best passende tools' voor een vacature in te zetten.

Continue ReadingBel mijn manager en vraag naar mijn zwakte
Read more about the article AI (LLM) is al even emotieloos als onze werkcultuur, en dat is onze eigen schuld.
Wat als de leegte in de technologie slechts een spiegel is van onze eigen werkcultuur?

AI (LLM) is al even emotieloos als onze werkcultuur, en dat is onze eigen schuld.

De teksten van AI voelen vaak zielloos aan. Maar wat als we niet naar de technologie moeten kijken, maar in de spiegel? Een persoonlijke reflectie op hoe onze professionele communicatie de machines vormt die we bouwen, en wat dat zegt over onszelf.

Continue ReadingAI (LLM) is al even emotieloos als onze werkcultuur, en dat is onze eigen schuld.